Rehabilitacja domowa

Fizjoterapia domowa przeznaczona jest dla pacjentów  którzy ze względu na brak możliwości samodzielnego poruszania się nie mogą dotrzeć na zabiegi w warunkach ambulatoryjnych. 

• ogniskowymi uszkodzeniami mózgu (stanami po zatorach mózgowych, udarach krwotocznych mózgu, urazach) – w okresie do 12 miesięcy od dnia powstania ogniskowego uszkodzenia mózgu;
• ciężkimi uszkodzeniami centralnego i obwodowego układu nerwowego odpowiadającymi 5. stopniowi skali oceny stopnia niepełnosprawności( skala Rankina); warunku otrzymania 5. stopnia skali opartej na skali Rankina nie stosuje się do dzieci do ukończenia 18. roku życia;
• uszkodzeniem rdzenia kręgowego – w okresie do 12 miesięcy od dnia powstania uszkodzenia rdzenia kręgowego;
• chorobami przewlekle postępującymi, w szczególności: miopatiami, chorobą Parkinsona, zapaleniem wielomięśniowym, rdzeniowym zanikiem mięśni, guzami mózgu, procesami demielinizacyjnymi, kolagenozami, przewlekłymi zespołami pozapiramidowymi, reumatoidalnym zapaleniem stawów;
• chorobami zwyrodnieniowymi stawów biodrowych lub kolanowych oraz po zabiegach endoprotezoplastyki stawu –w okresie do 6 miesięcy od dnia wykonania operacji;
• złamaniami, obrażeniami i amputacjami kończyn dolnych – w okresie do 6 miesięcy od dnia złamania, obrażenia lub amputacji;
• osobom w stanie wegetatywnym lub apalicznym.

Skierowanie na cykl zabiegów fizjoterapeutycznych

Kierowanie może wystawić dowolny lekarz ubezpieczenia zdrowotnego ( np. lekarz rodzinny) ,  na podstawie tego skierowania podczas pierwszego dnia zabiegowego fizjoterapeuta wykonuje wizytę fizjoterapeutyczną  w trakcie której  przeprowadzane jest  badanie fizjoterapeutyczne pacjenta, w tym ocena stanu funkcjonalnego, kwalifikacja do procesu fizjoterapii oraz określenie celu terapii (krótkoterminowego i długoterminowego), zaplanowanie procesu fizjoterapii , oraz zlecenie zabiegów niezbędnych do jego realizacji. 

Pacjentowi przysługuje do 80 dni zabiegowych rocznie.